نامه ای از طرف خدا
من خدا هستم. امروز من همهی مشكلاتت را اداره میكنم.
لطفا به خاطر داشته باش كه من به كمك تو نیاز ندارم. اگر در زندگی وضعیتی برایت پیش آید كه قادر به اداره كردن آن نیستی، برای رفع كردن آن تلاش نكن.
آن را در صندوق (برای خدا بگذار تا انجام دهد) بگذار. همه چیز انجام خواهد شد ولی در زمان مورد نظر من، نه تو.
وقتی كه مطلبی را در صندوق من گذاشتی، همواره با اضطراب آن را دنبال (پیگیری) نكن.
در عوض روی تمام چیزهای عالی و شگفتانگیزی كه الان در زندگیات وجود دارد تمركز کن.
ناامید نشو، توی دنیا مردمی هستند كه رانندگی برای آنها یك امتیاز بزرگ است.
شاید یك روز بد در محل كارت داشته باشی:
به مردی فكر كن كه سالهاست بیکار است و شغلی ندارد
ممكن است غصهی زودگذر بودن تعطیلات آخر هفته را بخوری:
به زنی فكر كن كه با تنگدستی وحشتناكی روزی دوازده ساعت، هفت روز هفته را كار میكند تا فقط شكم فرزندانش را سیر كند.
وقتی كه روابط تو رو به تیرگی و بدی میگذارد و دچار یاس میشوی:
به انسانی فكر كن كه هرگز طعم دوست داشتن و مورد محبت واقع شدن را نچشیده.
وقتی ماشینت خراب میشود و تو مجبوری برای یافتن كمك کیلومترها پیاده بروی:
به معلولی فكر كن كه دوست دارد یك بار فرصت راه رفتن داشته باشد.
ممكن است احساس بیهودگی كنی و فكر كنی كه اصلا برای چی زندگی میكنی و بپرسی هدف من چیست؟
شكر گذار باش. در اینجا كسانی هستند كه عمرشان آنقدر كوتاه بوده كه فرصت كافی برای زندگی كردن نداشتند.
وقتی متوجه موهایی كه تازه خاكستری شدهاند در آینه میشوی:
به بیمار سرطانی فكر كن كه آرزو دارد كاش مویی داشت تا به آن رسیدگی كند.
ممكن است تصمیم بگیری این مطلب را برای یك دوست بفرستی:
متشكرم از شما، ممكن است در مسیر زندگی آنها تاثیری بگذاری كه خودت هرگز نمیدانستی.